هودار( نگه دارنده خوبی)!

چراغی اینجا روشن خواهم کرد، چراغی به کیفر تنهاییم.

دور بعد ریاست جمهوری
ساعت ٩:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٩  

این فیاض هم عجب حرفهایی می زند. وقتی کروبی سر انتخابات نهم با اون شعار پوپولیستی به اسم اصلاح طلبی علنا شعور مردم رو زیر سوال برده بود یادم میاد فیاض از اولین آدمایی بود که شدیدا از این حرفای شیخ! کفرش بالا اومده بود. دقیقا حرف هر دوی ما ایجاد زیربنای لازم و رفتن به سمت اقتصاد آزاد قبل از ارائه یه همچین پیشنهادهایی بود. خیلی از اقتصاد دانان و افرادی که هزاران برابر بیشتر از من در اینباره درک می کنن این نوع شعارها رو پوسیده دونسته بودند و برای اصلاح ساختار غلط اقتصادی این کشور که متاسفانه از 30 سال پیش همینطور با شعارهای دهن پر کن اقتصادی و بدون در نظر گرفتن پشتوانه منطقی برای آن ارائه می شود، راهکارهایی اساسی تر رو لازم دونسته بودند.

توی این فضای بد اقتصادی توی کشور اطرافیان آقای رئیس جمهور برای خود شیرینی هم که شده شروع به تبلیغات برای دوره بعد ایشان و بالطبع ادامه حضور خودشان در دولت کرده اند. شعار کروبی در دوره قبل این دوره شعار احمدی نژاد می شود و تبلیغات روی سفرهای استانی دور اول و دوم و شعار لزوم دور سوم و چهارم برای تحقق نتایج این سفرها و قصه ادامه  خواهد داشت. یک نمونه از این تبلیغات رو اینجا ببینید.

امید به تغییر و اصلاح چیزی است که در دوره بعد می تواند شعار اصلی برای برد باشد. شاید هم به نوعی همراهی با شعارهای دموکراتها در آمریکا برای اصلاح طلبان بتواند شانس حضور به وجود بیاورد. هرچند که من امیدوار به این تغییر نیستم چون بر روند انتخابات در ایران نظارت منتقی وجود ندارد و افراد در جناحهای مختلف قدرت برابر در اعمال نظارت ندارند. شاهد این ماجرا از رد صلاحیتها شروع می شود و با جریاناتی که در طی انتخابات مجلس هشتم شکل گرفت ادامه پیدا می کند. در نهایت دو گزینه در پیش روی یاران خاتمی (شاید هم کروبی!) می ماند: خروج از جریان حاکمیت با ادامه روند کنونی و ماندن در کنار مردم و یا چسبیدن به همین طناب پوسیده ای که در ته چاه برایشان فرستاده شده.

شعار این دوره اصلاح طلبان را خیلی پسندیدم:

همراه شو عزیز

کین درد مشترک

هرگز جدا جدا

درمان نمی شود