هودار( نگه دارنده خوبی)!

چراغی اینجا روشن خواهم کرد، چراغی به کیفر تنهاییم.

ياد دوست
ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/٥/۱٤  

صمد جامی هم به خاطره ها پيوست

به ياد او که فقط مثل يک دوست می توان از او ياد کرد

دريا

که آغوش باز می کند

يک شعر با تمام کلمه هايش

بر نمام اين کران بی کران

نا تمام

هزار ستاره

خفته در دامان اين پاک هميشگی

خزر

جای خوبی برای آرميدن

نمی شود که

تنها يک شعر

بدون شاعر

خداحافظ

برای هميشه

خداحافظ صمد جان خداحافظ