هودار( نگه دارنده خوبی)!

چراغی اینجا روشن خواهم کرد، چراغی به کیفر تنهاییم.

بازیها و حزبها
ساعت ۱:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٩/۱٦  

اکبر اعلمی نماینده مجلس هفتم گفته که مردم از حزب بازی خسته شدن و اینکه مردم آمریکا هم به اوباما رای دادن نشونه ای از تمایل مردم به تغییر اوضاع کنونی جهان هست حتی برای مردم آمریکا. اوباما با شعار تغییر اومد ولی هیچ وقت نگفت چه تغییری! این یعنی ایجاد خلا برای مخاطب. دو تا نتیجه داره: 1 دست خودت بعدا بازه که هر کاری کردی کسی نگه چرا چون جواب میدی اینم خودش تغییره و دوم اینکه نگه داشتن مخاطب در تعلیق بین تو و اون یه پیوند ایجاد می کنه. به نوعی این شرایطی که الان توی انتخابات ایران دارن هر چند طرف دعوا راه میندازن همین هست. اما اینکه مردم از حزب بازی خسته شدن واقعا نمیفهمم چیه. راستش فکر نمیکنم عوام جامعه و حتی درصد بالایی از قشر روشنفکر جامعه (لااقل جامعه ما) مفهوم متشکلی از حزب در ذهن داشته باشن (مگر همون فکری که از هیات به ذهنشون میرسه!). اما دلزدگی مردم از این فکر اصلا معنی نمیده. توی آمریکا چیزی که جواب داد جریان شدیدی بود که توی حزب دموکرات قبل از نهایی شدن کاندیداشون گذشت. شاید اگر مک کین هم رغیب

بابی جیندال

خیلی اساسی تویحزب جمهوری خواه داشت شکستش انقدر شدید نمی شد. (شایدم شکست نمیخورد). اما حالا که اونا هم فهمیدن نگاه جامعه به تجربه کمتر از نگاه جامعه به آینده اهمیت داره دارن روی گزینه های جدیدشون برای چهار سال آینده کار می کنن، یک نمونش همین باب (پیشو) جیندال (Piyush "Bobby" Jindal) هست. یه

آسیایی (هندی) آمریکایی که خیلی به سرعت تونسته خودش رو از مرزهای اقلیتی توی امریکا جدا

کنه و در 36 سالگی با برنده شدن در رقابت فرمانداری ایالت لوئیزیانا جوانترین فرماندار تاریخ آمریکا باشه. متولد 10 ژوئن 1971 هست، پدر و مادری هندی داره و تحصیلا در حقوق و پزسکی داره.

حالا اوضاع رو با کسور خودمون مقایسه کنید. جذابیت کاندیداها برای مردم!!! کدومشنو حرف تازه ای می زنن؟ تعلیق در حرکات کدومشون هست؟ رقابتهای درون حزبی معنی نداره. چند حزب نیمه کاره که هیچ کدوم استقلالی ندارن، حرفی نمیتونن بزن، قدرت اجرایی ندارن و از همه بدتر برنامه ریزی و اهدافشون مشخص نیست. مرامنامه هیچکد.م برای نزدیکترینم طرفداراشون هم قابل درک نیست چه برسه به قابل قبول بودن. مردم ما از احزاب خسته نشدن، مردم ما چوب کسایی رو می خورن که سالهاست ترجیح می دند سطح دانش و شعور جامعه بالا نره مگر اینکه جایگاه خودشون رو توی این وسط از دست ندهند.

راستی روز دانشجو به دوستان دانشجو مبارک باشه! به اونایی که طالب علم و حقیقت هم هستن مبارک باشه.