هودار( نگه دارنده خوبی)!

چراغی اینجا روشن خواهم کرد، چراغی به کیفر تنهاییم.

در پاسخ آقای دانشجو (وزیر علوم که تقلب را قبول کرده اند اما نه مسوولیت آنرا)
ساعت ٧:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۸  

ظاهرا وزیر محترم علوم در جایی که بحث تقلب علمی ایشان مطرح شده است ادعا نموده اند که قبول دارند که مقاله مورد بحث تقلبی بوده اما من نمیدانستم و یا نکرده ام و کارهای مقاله را فرد دوم در مقاله که ایشان هم ظاهرا دانشجوی ایشان بوده اند انجام داده اند. به عنوان دانشجوی مقطع دکترا و به عنوان کسی که در تمام مقاطع پیشین بنابر ادعای اساتید جزو دانشجویان خاص دوره های خود بوده ام حق خود می دانم که دو نکته را در اینجا یاد آوری کنم:

-     نکته اول بدعت غلطی است که در ایران وجود داشته، دارد ولی امیدوارم ادامه نداشته باشد. متاسفانه اساتید در مقاطع تحصیلات تکمیلی در ایران به نوعی دانشجویان خود را مورد سواستفاده قرار می دهند و در برابر برخی امتیازها (از جمله حمایت در جذب هیات علمی شدن و کمک به دفاع کردن) و در موارد بدتر در برابر تهدیدها (برای مثال تهدید به جلوگیری از دفاع و ...) دانشجو را مجبور می کنند تا در مقاله ای که تماما زحمت آنرا دانشجو کشیده و کار اصلی را دانشجو انجام داده و مقاله را هم دانشجو نوشته، نام استاد را در اول مقاله قرار دهند. نه تنها بر اساس عرف علمی کنونی دنیا، بلکه  اگر با آموزه های دینی خود هم به این مساله نگاه کنیم استفاده از دسترنج دیگران در تمام متون دینی کاری مذموم بوده است. اما اینکه این نوع برخورد با قضیه در روحیه علمی دانشجو چه تاثیری می گذارد بحثی است که جای بسیار دارد. هرچند که متاسفانه برخی اساتید دادن حق دانشجو را نوعی رو دادن به او می دانند و بر این حساب می کنند که فلانی فردا می خواهد استاد شود و باید گربه دم در حجله بکشیم. حال در مورد وزیر محترم علوم خود بخوان حدیث مفصل را.

-     اما نکته دوم و در اینجا واردتر ادعای ایشان است. آقای دانشجو، در زمان فرستادن یک مقاله برای یک مجله علمی، اگر یکبار هم که شده مقدمات را به طور مفصل مطالعه نمایید، مشاهده خواهید کرد که از فرستنده مقاله تعهد گرفته می شود که مسوولیت درست بودن داده ها، انجام شدن واقعی کار، و ارائه درست نتایج و سایر موارد بر عهده شخصی است که خود را نویسنده مسوول معرفی کرده و تمام بار حقوقی ادعاهای مقاله به وی باز می گردد. در اینجا نه من به عنوان یک محقق ایرانی، بلکه به عنوان کسی که با این مسیر آشناست، 100% شما را مسسوول این اشتباه بزرگ می دانم و مطمئن هستم نه به خاطر بار سیاسی قضیه بلکه به خاطر بار علمی این ماجرا همه کسانی که برای علم و دانشگاه ارزش قایل هستند شما را مسسول این خرابکاری بزرگ می دانند.

در پایان، شاید اشاره به این بد نباشد که همه می دانیم  که مشکل در اینگونه اتفاقات نه یک شخص، نه یک دانشگاه، بلکه در سیستمی است که به افراد اجازه این کار را می دهد. افرادی که شاید خودشان مسوولیت اخلاقی خود را گاهی فراموش می کنند.